این روزها تقریبا هر جا که قدم میگذاریم پر از آدمهای شیک پوش و ژیگول است.شیک پوشها دو دسته اند یا وسایل گرانقیمت استفاده میکنند  و یا با وسایل به ظاهر گرانقیمت خود را مشغول میکنند.


تاکسی جلوی پای خانمی ترمز میکنه و خانم میگه انقلاب ؟ چند قدمی جلوتر میایستد که آقای متشخصی که آنجاست درب را باز میکنه و میشینه خانومه میگه آقا تاکسی برای من ایستاد و او جواب سر بالایی میدهد.
کیف دستی چرم , کیف پول چرم ,کت و شلوار گرانقیمت و موبایل مدل بالا ....
من در تفکر: لابد فکر میکنه خیلی متشخص و متمدن است البته دیگران هم وقتی به ظاهر اینطور آدمها بر میخورند یه جور دیگه رفتار میکنند که انگار اون آدم اصلا با این ظاهر زاده شده و رفتار و اخلاقش هم به آراستگش ظاهرش است.
باز هم طبق معمول غصه خوردم که چرا چند سالی است فقط به ظاهر توجه میکنیم و از باطن غافلیم ؟!!!
چرا فکر میکنیم در پس لباسهای گران و کیفهای چرم و آرایشهای آنچنانی خودمان را میتوانیم مخفی کنیم ؟؟
چرا فکر نمیکنیم خود متشخص و آراسته ما شاید در یک لبخند و تعارف و گذشتی به سادگی یک کورس تاکسی است؟